|
Από το χαιρετισμό του διευθυντή κ. Ν.
Πρίντεζη
Σήμερα μέσα από τα τραγούδια του Λευτέρη Παπαδόπουλου
θα ταξιδέψουμε μαζί του στα χρόνια τα παλιά και η καρδιά
μας θα χτυπήσει αλλιώτικα. Περνώντας τις δικές του
γειτονιές, τα δικά του βιώματα, θα αναπολήσουμε τα νιάτα
μέσα στην καμαρούλα του, θα ξαναδούμε το φεγγάρι
αλλιώτικο...
Θα θυμηθούμε τα παιχνίδια στις αλάνες και τις φωτιές
στον Αη Γιάννη, τις παρέες μας, τις δύσκολες μέρες κι
ένα χελιδόνι που δεν μπορούσε να πετάξει, τους έρημους
δρόμους, την Καισαριανή και τα πολυβόλα που σώπασαν...
Θα θυμηθούμε πόσο όμορφα μύριζε το γιασεμί και τα
μελαγχολικά μάτια του κοριτσιού που 'λέγαν σ' αγαπώ...
Θα ταξιδέψουμε μέχρι τη Τζαμάικα με ολοκάθαρη ματιά και
θα νιώσουμε μέσα από τα λόγια του την καρδιά μας να
μιλάει αληθινά..
Από το χαιρετισμό της κ. Κόλλια
Αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του μεγάλου
στιχουργού, ποιητή, συγγραφέα και δημοσιογράφου Λευτέρη
Παπαδόπουλου.
Ποιός δεν έχει ακούσει τ' όνομά του; Ποιός
δεν έχει σιγοψιθυρίσει τραγούδια με τους δικούς του
στίχους;
Ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έχει "χαρίσει ζωή" σε πάνω από
1200 τραγούδια. Έχει μιλήσει μέσα στην ψυχή μας
περισσότερο από κάθε άλλον. Κι αν κάποιος ψάξει να βρει
τα λόγια σ' ένα τραγούδι "διαμάντι" τις περισσότερες
φορές θα δει από κάτω την υπογραφή του.
Άμεσος, εύστοχος, αληθινός, υπέροχα
ευαίσθητος, γνωρίζει να "κλείνει" σε δυο λέξεις το νόημα
μιας ζωής και να αγγίζει τα πιο βαθιά κρυμμένα μυστικά
μας.
Συνεργάζεται με τους μεγαλύτερους Έλληνες
συνθέτες. Το Σταύρο Ξαρχάκο, το Χρήστο Λεοντή, το Γιάννη
Σπανό, το Γιώργο Ζαμπέτα, το Μίμη Πλέσσα, τον Απόστολο
Καλδάρα, το Δήμο Μούτση, το Μίκη Θεοδωράκη, το Χρήστο
Νικολόπουλο και τον αγαπημένο του φίλο το Μάνο Λοΐζο.
Οι στίχοι του τραγουδιούνται από τις
μεγαλύτερες φωνές του λαϊκού και έντεχνου τραγουδιού:
Βίκυ Μοσχολιού, Στέλλιος Καζαντζίδης, Στράτος Διονυσίου,
Γρηγόρης Μπιθικώτσης, Γιώργος Νταλάρας, Χάρις Αλεξίου,
Γιάννης Πάριος, Μανόλης Μητσιάς, Μαρία Φαραντούρη,
Γιάννης Πουλόπουλος και άλλοι.
Σήμερα, αναλλοίωτος μέσα στο χρόνο,
μεγαλώνοντας γενιές και γενιές δεν μπορεί παρά να είναι
ο δικός μας Λευτέρης, ο Λευτέρης της καρδιάς μας...
|